Anders

Een paar weken geleden had ik het over een zwart toilet. Hierdoor ben ik eens verder gaan kijken naar andere kleuren. Niet alleen voor een toiletpot maar voor van alles. Ik zie dan foto's van paarse muren, knalrose kasten, mintgroene tafels. Het ziet er allemaal prachtig uit, maar ik ben een beetje bang dat je er snel op uitgekeken raakt. Hoe zou dit komen? De kleuren wit, beige, lichtgrijs en dergelijke worden door het gros van de mensen gebruikt in hun huis. Waarom raken we hier niet op uitgekeken? "Nou, je kunt toch verder leuk wisselen met allerlei accessoires" zegt men dan. Maar waarom niet de muren in heftige kleuren en dan witte, grijze, beige accessoires gebruiken om een rustige sfeer te creëren. Hiermee het volgende punt: waarom willen veel mensen rust creëren in hun huis? Is de wereld om ons heen te druk? Zoeken we thuis kalmte, sereniteit? Iedereen zoekt misschien weer iets anders in zijn huis maar waarom lijken zoveel interieurs in Nederland op elkaar? Of is dit alleen op Funda en in mijn vrienden en kennissenkring zichtbaar? In ons vorige huis hadden we cobalt blauwe muren en hier hebben we een lila kast in de kamer staan. Is mij kleurig genoeg! Een ZEN weekend allemaal...


Voor de liefhebbers deze sites:

www.snuut.nl (purple and pink!)
www.hetkabinet.nl (alle kleuren buffetkasten verkrijgbaar)
www.debontekamer.nl (leuk brocante met heftige kleurtjes ertussen)

.

Buiten

Op Noorderzon was het idee geboren dat we met een hele groep een grote boerderij zouden zoeken waar we met iedereen zouden gaan wonen. Eigenlijk een rijtjeshuis maar dan met bekenden. Drie weken later stonden we 's ochtends om tien uur met een makelaar in een dorp een huis te bekijken. Er zat een hele oude schuur bij waar nog veel aan gebeuren moest. Eigenlijk kwam het erop neer dat alles plat moest behalve de grote palen en balken die de schuur droegen. Later zaten we met z'n allen aan de koffie en mijmerden over alles. Er was nog een boerderij in een dorp vijf minuten verderop dus een half uur later zijn we daar nog naartoe gereden. Het stond al anderhalf jaar leeg. Dit hoorden we van de buurman die buiten mensen stond op te wachten voor zijn boerderij. Het was open monumentendag. De boerderij waar wij omheen liepen was dan wel geen monument maar wel zeer mooi! Ik zag het helemaal voor me, allemaal brocante bedjes en kasten in de schuur om op te knappen.

Er moet een flinke verbouwing tegenaan voordat de wooncompartimenten erin zitten maar een prachtig project. Wij hebben desondanks besloten er niet in mee te gaan op dit moment. We willen eerst zeker weten dat we echt "buiten" willen wonen. Zonet heb ik van de groep vernomen dat iedereen verliefd is geworden op het huis tijdens de bezichtiging gisteren. Zo spannend! Graag blijven we dit project volgen. We zijn wel direct zondag naar Zuidwolde gefiets. We zaten bij boerderij Reitdiep in het gras. Buiten. Helemaal stil met gelukkig in de verte de Martinitoren....

Vierkante meter

Laten we het even op de basis terugvoeren. Het toilet. The ladies, the John, sanitaire voorziening, allerlei benamingen zijn ervoor. Dit is een ruimte waar steeds meer mensen iets van maken. In de studentenhuizen waar ik ben geweest was het voor het eerst dat ik in aanraking kwam met het opleuken van je plee. Een radio, veel foto's en bij de herenhuizen was de poster van star sister Patricia in trek. Vlak na mijn eerste ervaring stuitte ik op een artikel in een blad over toiletten. Iemand had bedacht een boekje uit te geven over het interieur van de vierante meter. Er stond een foto bij van een ruim toilet met voorin een boekenkast van onder tot boven. Zo gezellig en huiselijk. Ik heb hier niet het boek uit het artikel voor je maar wel een hele leuke: het wc-boek, een onderhoudende reis langs toiletten over de hele wereld. Heb 'm nog niet in de kast maar voor mij toch zeker een must have. Er is zelfs een huis in de vorm van een toilet gebouwd in Zuid Korea.

Zelf ben ik nog niet tevreden over ons toilet maar in een huurhuis ga ik niet mijn favoriete Portugese tegelvloer laten leggen. Zie www.castelo.com. Wel ben ik tevreden met mijn keukenrolhouder voor de toiletrollen. Best moeilijk om er in een kleine ruimte iets van te maken, maar dat maakt het leuk om te proberen. Heb je weleens aan een zwarte toiletpot gedacht? Waarom niet! Mijn ouders hebben zoiets geweldigs: een dimmer op het toilet. Je wordt er helemaal rustig van. Ik zou zeggen: aan de slag allemaal!

Combineren

Gisteravond had ik met een vriendin afgesproken om naar ikea te gaan. Altijd als ik met haar afspreek, betekent dit een combinatie afspraak met meneer mc donalds. Veel mensen die ik ken vinden mc donalds zo vies, maar ik werk die 1000 calorieen iedere keer toch weer naar binnen. Ik durf met mijn emetofobie uit het verleden die film 'Supersize me' niet te kijken, maar ik denk dat ik na het zien ervan me wel twee keer zou bedenken nog naar het rood gele dak te gaan.

Gisteravond kwamen we na het diner de eerste gang in van de uitgebreide route in ikea en direct zagen we veel nieuwe items. De Expedit nu in hoogglans grijs, nieuwe deurcombinaties, superhandige opbergers, prachtige nieuwe stoffen en te schattige kinder dekbedhoezen. We waren er om half zeven en stonden om half tien buiten. Om negen uur staat iedereen nadat de bel is gegaan nog te zoeken in stelling 48 vak 16, dus pietluttig over sluitingstijden zijn ze daar niet. Er lag een ontzettend leuk woonboek 'ons geliefde thuis' over een aantal Scandinavische woningen. Scandinavisch brocante gecombineerd met ikea. Leuk om te hebben! Kijk ook eens op www.welke.nl/lookbook en dan 'letje' Scandinavisch wonen.

Het is wederom duidelijk geworden dat we veel eerder op de dag naar ikea moeten gaan want we hebben meer tijd nodig. De volgende keer gecombineerd met een salade van daar. Beter voor de lijn en alles onder het blauw gele dak!

Houten stoel

Afgelopen vakantie hadden we een boerderij gehuurd met z'n negenen. We kwamen er in de middag aan en de deur stond open. We liepen naar binnen en het was alleen maar verbazing. Een prachtig oud huis, zo sfeervol. Het was al jaren in de familie en werkelijk alles was aanwezig. Kruiden, stapels handdoeken, spelletjes, boeken en visnetten. Ik zo nog even door gaan maar volgend jaar nemen we bijna niets mee. Zoals de moeder van een vriendje vroeger zei: alleen cheques en inlegkruisjes mee!

We zaten iedere avond in het hart van het huis wat ze de bibliotheek noemden. Alle boeken om je heen, een open haard (niet aan gehad met dit mooie weer) en allemaal verschillende houten stoelen om de tafel. Zoals de brocante liefhebber weet, is de café stoel zeer populair geworden in de thuisomgeving, maar hierdoor zeer in prijs gestegen. Gek eigenlijk dat je zo geniet van iedere avond op die houten stoelen zitten. Ik denk dat die stoelen een bepaald gevoel geven, een bepaalde gemoedelijke sfeer want waarom gaan we anders op keiharde stoelen zitten de hele avond. Thuis hebben we tevens een oude houten stoel van de kringloop aan tafel. Als ik er op ga zitten voel ik me gelijk weer even terug in de tijd gaan naar de keuken van het studentenhuis aan het Schuitendiep. Bulgaarse wijn van de appie en nachtenlang lachen met elkaar. Ja, de houten stoel blijft favoriet!

Glas

Steeds meer begin ik het "less is more" concept te waarderen. Grote meubelstukken in huis, enorme plantenbakken en verder geen prullaria. Alleen gaat mij dit in de praktijk niet goed af. Overal ligt wat. Er staan open kasten in de kamer dus alles is zichtbaar. Het liefst wil ik de spullen achter deurtjes. Maar het leuke van deurtjes is: deze kunnen van glas zijn. Er onstaat een opgeruimd gevoel en je kunt je spullen nog steeds zien. Ideaal lijkt mij.

Ik heb al drie jaar hetzelfde kastje op het oog maar hij is nogal aan de prijs voor dit kleine formaat. ( www.deens.nl) De open kasten kunnen vervangen worden door een buffetkast. In de keuken heb ik alle koffiekopjes, thee, suiker, vitaminepillen in een kastje met glas staan. Het is een oud keukenkastje wat ik op marktplaats heb gekocht. Ik kwam bij de woning en het bleek dat de moeder van de vrouw aan de deur net was overleden. Ze was haar huis aan het leegruimen.. Wel triest om dit te doen. Het lijkt me zo moeilijk dat je misschien aan veel spullen zoveel herinneringen hebt en er geen plaats meer voor hebt in je eigen huis. Ze vroeg of ik verder nog iets zag wat ik mee wilde maar ben alleen met het keukenkastje vertrokken. Thuis heb ik er een andere handgreep op geschroefd en alles staat nu netjes te zijn achter het glazen deurtje. Georganiseerde rommel bestaat! De less is more gaat achter glas en grendel dus ik kan volgende week best nog even langs de kofferbak markt bij julianadorp...

schapen

Hoe komt het dat we in de vakantie naar een speeltuin gaan en dat heel veel mensen op hetzelfde idee zijn gekomen en tevens op dezelfde tijd arriveren bij het parkeerterrein? Als jong meisje vond ik dit altijd al zeer wonderlijk. Zoals ik al eens eerder in een van mijn blogverhalen heb geschreven ben ik een fanatieke Funda bezoekster. Door de jaren heen krijg je hier steeds meer kijk op dingen. Ik hoef nu maar een blik te werpen en zie aan een foto hoe ongeveer de rest van de woning ingericht zal zijn. Maar hoeveel inrichtingen op elkaar lijken is toch zeer verbazingwekkend. Overal komt dezelfde Stokke tevoorschijn  (hebben wij ook) en die oude witte winkelkast komt om iedere hoek van de woonkamer tevoorschijn. Nou moet ik zeggen dat ik het hier over inrichtingen van huizen heb die me aanspreken. Hetzelfde merk ik bij de woonbladen en dan vooral de brocante oplagen. Ik kijk de woonkamer in en ik zie overal de klepbank bij de tafel (hebben wij ook) en over ieder Lacache fornuis prijkt een wildkroon met koperen pannen eraan. Een gietijzeren vergiet op het aanrecht en in de le creuset pan op het vuur staat het suddervlees te garen.

Zou het zo zijn dat ik bepaalde meubels en accessoires opzoek en ze daarom zoveel zie? Als ik mijn haar wil afknippen kijk ik naar alle korte kapsels in de stad. Wanneer ik een vriendje had met een witte golf zag ik ze overal rijden. Toen ik zwanger was zag ik ineens overal dikke buiken.  Op de brocante markt in Makkinga afgelopen week leek het of werkelijk iedereen die emaille broodbakken wilde! Ik denk toch dat het op deze manier werkt: wie zoekt zal vinden!

Maar stiekem zijn we misschien toch een stelletje schapen bij elkaar en willen we uiteindelijk allemaal hetzelfde. Ook al hebben velen van ons brocante liefhebbers dezelfde inrichting: we willen ons er heerlijk voelen en daar gaat het om! Straks maar lekker met al die andere toeristen naar de hangende keukens van Appingedam!