vrijdag 29 juni 2012

Change

Obama en change zijn zo onlosmakelijk als de kip en het ei. Wist je dat 27.117.428 mensen hem de duim omhoog geven op facebook? Even nu een hele kleine overstap, ahum, van Obama naar mijn huis... Zoveel spullen in huis vind ik  mooi en daar geniet ik iedere dag van. Maar er zijn tevens veel spullen in huis die nodig een verandering moeten ondergaan. De prullenbak in de tuin bijvoorbeeld is spuuglelijk. Er zijn zoveel change-objecten in huis, ik ga daar eens een lijst van maken. Vorige week zijn we naar de bioscoop geweest naar Brammetje Baas en die heeft 'lijstjes' weer helemaal op de kaart gezet. Het bakje op het aanrecht waar het schuursponsje in ligt: goed. Paraplubak: goed. De koffiebewaarder:fout. De wc rol houder: goed. Het mandje voor oud papier: fout. Ik zal jullie niet vervelen met mijn ellenlange lijst maar het is goed hier eens met een kritische blik door het huis te lopen. Nu ik mijn lijst ga maken begin ik natuurlijk met een waardig lijst-schrift om deze in te schrijven. Niet een paar kopieermachine papiertjes, nee, een mooi schrift. En een mooie pen of overdrijf ik nu.


theezakje, afstandsbedieningen, brood,parpaplubak,wcrolhouder






Leuk eigenlijk om van hele simpele dingen zoals het zeeppompje van Albert Heijn iets leuks te maken. Er bestaan zelfs mooie vaatdoekjes, zie hipenhot.nl of deens.nl voor een leuke flessen opbergmand. Hierboven wat afbeeldingen van mijn goed-lijstje want de foto's van mijn fout-lijstje laat ik lekker achterwege. Nu de kinderen allebei op school zitten heb ik  mijn handen vrij om te speuren. Laatst ben ik bij een oud collega geweest in noord Groningen. In het buurtwinkeltje daar vond ik een blikken doosje met prachtige roosjes erop. Een leuk bakje voor de snoepjes in de auto. Zelfs mijn mood-bord is nu in een schrift. Alles wat ik mooi vind daar maak ik een foto van en laat ze printen op internet. Het schrift staat al bol en knapt bijna uit elkaar maar we gaan lekker door. Thanks Obama!








































vrijdag 22 juni 2012

Landelijk

Altijd zit ik te surfen op funda. Lekker gluren en vooral ideeën opdoen voor in en om het huis. De laatste tijd kijk ik niet meer in centrum Groningen maar begin mij meer naar het noorden van de provincie te verplaatsen. Leens, Eenrum, Ezinge, Wetsinge, Tinallinge. Allemaal plaatsen waar ik bijna nooit kom maar ik dacht laat ik mijn blik op de provincie eens wat gaan verruimen. De mooiste huizen komen voorbij. Allemaal vrijstaand, nog lekker veel aan te doen dus goed naar eigen smaak te verbouwen en de paarden in de velden als uitzicht. Nu bedacht ik mij dat het seizoen er nu helemaal naar is dat de bloeiende foto's en de zonnestralen je tegemoetkomen op het scherm. In de winter is het kaal en er staat altijd veel wind om het huis. De supermarkten,scholen en recreatie mogelijkheden liggen iets verder uit elkaar. Wanneer er een dik pak sneeuw gaat vallen kom je er niet meer weg. Dus: een grote vriezer aanschaffen, twee auto's,goede fietsen, flink de kuitspieren trainen en hopen dat je groene vingers vanzelf gaan groeien wanneer je er daadwerkelijk woont. Het 'buiten' wonen heeft mij nooit erg aangesproken maar de laatste tijd krijg ik er wat meer oog voor. Zou het de leeftijd zijn? Geen idee. Voorlopig doe ik het wat het landelijke leven betreft maar even met mijn net gekregen waterbak in het achtertuintje. Niks mis mee. Wie het kleine niet eert....



Mensen die een tweede woning gaan zoeken doen dit vaak in het buitenland. De temperaturen in bijvoorbeeld het middellandse zee gebied zijn inderdaad aangenaam. Wanneer ga je hier vertoeven? Dit lijkt me toch meer iets voor de pensioengerechtigden onder ons. Dan kun je er volop van genieten. Om even van de mogelijkheid van een tweede huis te dromen, lijkt het mij heerlijk om aan de Noordzeekust te zitten. Shutters all over the place natuurlijk en uitzicht op zee. Iedere dag, onafhankelijk van het weer, het strand op lopen en de wind langs je oren laten gaan. Niks mis mee. Wie het grote niet eert....




 

vrijdag 15 juni 2012

Winkel

Weet je wat mij nou zo leuk lijkt? Een winkeltje aan huis. Iedere zaterdag geopend van tien tot vier. De avond ervoor heerlijke muffins maken en hopen dat het iedere zaterdag een gezellige dag wordt. Maar wanneer moet ik op zoek naar spulletjes en meubels? Waar kan ik ze opknappen? Dat zijn geen onoverkomelijke problemen. Het enige waar ik tegenaan zou lopen, een klein detail, is dat ik die spullen niet meer kwijt zou willen. Dan ben je in Frankrijk, Belgie of Zweden geweest, heb je je bus volgeladen met prachtige spullen en daar moet je dan weer afstand van doen? Mij niet gezien.
Het huis begint hier al aardig vol te raken. Meerder malen heb ik meubels op internet geplaatst voor de verkoop en vervolgens haal ik ze, voordat iemand er ook maar op kon bieden weer af. Stel je voor dat we een drie keer zo groot huis hadden. Ik denk dat iedere verdieping op een gegeven moment toch wederom vol raakt. Maar vol is vol. Er zijn wel wat meubels waar ik afstand van zou kunnen doen. Maar dan wel een ander naar binnen. De eettafel zou ik graag een slagje groter willen. Wel weer met laadjes aan de zijkant zoals de huidige tafel heeft. Het dressoir zou ik nog wel kunnen verruilen voor een keukenkabinet. Ja, er valt altijd nog wel iets te wisselen. Nieuwe slaapkamerkastjes voor bij het bed. De nieuwe lampen voor boven de eettafel zijn er al wel maar staan nog in de vensterbank.  Tevens kan alles wat er staat een andere kleur krijgen dus waarom wat nieuws? Knap eigenlijk van mezelf dat ik altijd weer ruimte weet te creeren zonder dat er veel de deur uitgaat. Een vriendin van mij heeft een regel: als er iets nieuws inkomt gaat er tevens iets uit. Hier houd ik mij wel aan maar de grootte kan nog weleens afwijken van het komen en gaan... Het kastje komt erin en het kopje gaat eruit...Zelf heb ik een regel ingevoerd dat ik iedere dag iets weg moet gooien van mezelf. Niet perse in de prullenbak maar iets wat naar de kledingbak kan of naar de kringloop of naar een bekende. Zo blijft er toch een redelijke circulatiestroom bestaan in huis ;)






Een winkeltje aan huis zal hem niet worden dus hou ik het maar bij mijn eigen winkeltje binnen in mijn huis, met mijn eigen spulletjes. Heerlijk dat shoppen iedere dag!

vrijdag 8 juni 2012

Praktische smaak

Als ik iets koop voor in huis denk ik er wel over na waar het komt te staan, maar vaak komt het er op neer dat iets anders dan verplaatst moet worden. Het wordt een heel project. Laatst liep ik in het centrum van de stad, waar mijn oog viel op een hele berg grofvuil. Altijd even kijken! Regelmatig neem ik iets mee. Hier stond een zwart ijzeren rek wat in een boekhandel gebruikt werd om de kalenders voor de verkoop te presenteren. Ik zag direct een optie voor alle jassen van de overige seizoenen die opgestapeld lagen in een hoek van 'het gat op zolder.' Het was op dat moment mijn werkpauze. De eigenaar van de winkel bood aan om het rek een dagje achter te houden zodat ik hem met een busje kon ophalen maar ik dacht: hup sjouwen maar. Het was echt een loeizwaar ding. Hij kon mooi gestald worden in de kelder bij mijn werk zodat een andere keer een manier gevonden kon worden om 'm thuis te krijgen. Vervolgens heb ik het rek de volgende dag opgemeten en thuis dacht ik: net wel net niet... Wat een nekpijn van het sjouwen heb ik gehad. Een paar weken later was de slaapkamer compleet omgegooid en werd het rek opgehaald (nog dank aan M, B en J.) Thuis kregen we hem niet de trap door maar dankzij een paar beresterke mannen lukte het om het rek uit elkaar te halen. Hij past makkelijk op zolder en een plezier hebben we ervan!



Ik heb regelmatig dat ik iets aan het verplaatsen ben maar dan merk ik dat het rolgordijn niet meer op een normale manier dicht kan als die kandelaar in de vensterbank staat of dat die drie wandkasten niet aan de andere kant van de kamer kunnen staan. Dan staat de helft van de kasten voor de verwarming en de andere helft tegen de muur. Het bankje staat wel mooi aan de voorkant van het huis maar we zitten er in de praktijk nooit...Is dit mijn gebrek aan inzicht? Ik denk dat mijn enthousiasme de overhand heeft: eerst doen en dan denken. Het is zo jammer dat we niet allemaal draadloze apparatuur hebben want het schuiven in huis wordt zeer beperkt door die eeuwige televisie en andere apparatuur in de kast eronder. Het is echt een gedoe om die te verplaatsen en er vervolgens achter te komen dat de nieuw bedachte indeling niet geheel naar wens is. Net als de koelkast en apparatuur in de keuken. Ik heb het idee gehad om een tweede blog "schuiven in huis" te beginnen aangezien ik weet dat menig vrouw of man in de avond thuiskomt en zijn of haar sleutels op het gebruikelijke kastje wil werpen maar het kastje is onvindbaar. Het leek mij beter deze blog hier te integreren. Het kriebelt hier alweer zo... Ik weet dat ik volgend weekend alleen thuis ben behalve de kinderen maar die slapen in de avond dus wie weet wat er voor leuks te schuiven valt....!




vrijdag 1 juni 2012

Keek op de week

Men neme bijvoorbeeld het zondaggevoel. Dit kan op vele manieren uitgelegd worden. Voor sommige mensen is het de dag voor de werkweek. Het gevoel daarbij kan, terwijl het pas ochtend is al opkomen: morgen weer aan het werk... Voor anderen is het een dag dat je weinig kunt omdat de winkels gesloten zijn. We gaan niet naar de stad maar als we zouden willen dan is het gevoel dat de winkels open zijn toch leuker. Is het een pure vrije dag of een met uiteindelijk veel klusjes waar je anders niet aan toekomt?

De maandagochtend begint voor velen met het vroege opstaan en na een vluchtig ontbijt de verplaatsing  naar een werkplek. Voor anderen is het de ochtend waarop klusjes gedaan moeten worden of er tijd is voor ontspanning. Maar wat is ontspanning? Is er iets waar je een puur gevoel van rust van kan krijgen? Zijn we op vrije dagen gelukkiger dan op werkdagen? Werken we liever de hele week of zijn we liever altijd thuis? Zijn we op vrijdag toe aan een weekendgevoel van de zaterdag en de zondag in het verschiet? Er zijn genoeg mensen op de wereld die er totaal geen keuze in hebben of ze werken of vrij zijn, daar sta ik vaak bij stil. Het antwoord op ontspanning voor mij is heel simpel: woonbladen. Ieder moment van de dag kan ik ontspannen door woonbladen. Ik hoef maar een plaatje te zien van een paar smaragdgroene luiken aan een boerderij en ik ben rustig. Dit werkt bij mij op iedere minuut van de dag en op iedere dag van de week. Is dit normaal? Ik weet niet beter. Maar het werkt wel!






vrijdag 25 mei 2012

Dromen

Jullie hebben vast allemaal iets wat je altijd al graag zou willen hebben in huis. Ik zal je zeggen dat ik twee wensen heb. Wat nog mooier is, is dat een van die wensen al in vervulling is gegaan. Een aantal jaren geleden bij de verhuizing naar dit huis moest het er van komen aangezien er ruimte voor zou zijn: een klepbank. Natuurlijk had ik er allang een gespot bij Entree, alleen de kleur (een van de vijf van vorige week) moest ik nog uitzoeken. Hij werd op een avond gebracht en ik weet nog dat ik de klep opendeed en er een geur uitkwam uit het verleden. Ken je dat? In het huis van mijn oma in Elp rook het net zo. Af en toe komt mijn moeder even 'snuiven' onder de klep. Ieder van ons gezin van vroeger plus  neven, nichten, ooms en tantes zijn gek op deze geur. Hij staat hier te pronken bij de tafel. Er zit ontzettend veel ruimte in en ik geniet er werkelijk iedere dag van!



Mijn tweede wens is een wens die ik er thuis nog niet doorheen krijg: de mora klok. De vragen waar deze moet staan en of ik dit nu echt serieus mooi vind gaan inmiddels mijn oren in maar er ook weer uit. Kan ik niet zonder deze spullen? Jazeker wel. Het is alleen wel erg leuk om er iedere dag van te genieten. Mijn huis is een plek waar ik me erg thuis voel en sommige meubels kunnen hieraan bijdragen toch?





Ik merk alleen dat ik een probleem heb. Het blijft niet bij deze twee wensen. Een houtkachel, een grote schouw, een tafel met aan beide kanten vijf stoelen, een buffetkast, een gietijzeren wasbak voor buiten (net een half uur geleden opgehaald van marktplaats,thanks annelies!) , een bibliotheeklamp, een veranda...moet ik nog doorgaan? Het is toch vreselijk...Gelukkig kan ik erg genieten van een oude stoel, een dekentje, een kaarsje, meer hoeft niet. Maar het zou wel leuk zijn! Dromen is nou eenmaal een heerlijke bezigheid!

vrijdag 18 mei 2012

De verfkwast

Zoveel kasten,stoelen en ander meubilair passen zo goed in een huis, niet alleen door de vorm, maar vooral door de kleur. Vroeger als we bij mijn oma logeerden sliepen we in een bed, ik durf er om te wedden, ik denk dat werkelijk iedereen daar goed in zou slapen. De kleur alleen...niet om aan te zien. Nu ik bij anderen regelmatig een goede upgrade heb gezien alleen al door de kleur te veranderen, ben ik daar zelf eens mee begonnen. Ik ben naar de kringloop gegaan en heb voor twee euro een oerlelijk-oma-bruin-houtkleur-van-vroeger krukje gekocht. Expres heb ik het krukje genomen die ik het meest afzichtelijk vond want eens even kijken wat ik in huis heb wat upgrading skills betreft. Nu heb ik niet een heerlijke schuur, waar velen met mij van dromen, waar ik een leuke werkplek van kan maken of een bed&breakfast kan beginnen (dit is weer een hele andere droom) maar het krukje is mee naar zolder gegaan. Dit was destijds nog niet de slaapkamer maar een kamer waar eigenlijk niemand van ons kwam. Een oude handdoek op de grond, kwast van de bouwmarkt en een keukenmes om het blik verf open te maken: roeren maar. Over de kleur het volgende, de opties waren wit, lichtblauw, oud blauw, zwart of grijs. Een halfuurtje later was het krukje al in de eerste laag lichtblauw. Dit is naast de andere kleuren die ik net noemde met mijn ogen dicht eruit gepikt want ik vind bijna alles mooi in deze kleuren. Ik moet zeggen dat ik weinig geduld heb want het wachten tot de eerste laag droog is..pfff dat duurt me al te lang. De volgende dag was het zonnig dus het schildertafereel heb ik naar de tuin verplaatst.Maar het resultaat mag er zijn.
                                                              Hij gaat niet meer weg!


Ik zie regelmatig in de woonbladen piano's, buffetkasten waarvan verteld wordt: "die heb ik gelijk mijn goede kleur gegeven" en dan ziet 't er zo prachtig en netjes uit. Ik denk echt dat geduld een schoone zaak is. Voorlopig nog maar op kleine schaal......